Als je aan vlinders denkt, associeer je dat altijd met warm en droog weer. Er zijn een paar honderd soorten dagvlinders in Nederland en wel 1700 soorten nachtvlinders of motten. Onder die nachtvlinders zitten extreem kleine soorten van nauwelijks een paar mm tot de grootste vlinders zoals de pijlstaarten die een vleugel spanwijdte van 10-12cm kunnen hebben. Veel van die nachtvlinders komen voor in enorme aantallen. Daarmee vormen zij en hun rupsen een belangrijke bron van voedsel in de voedselpyramide voor andere insecten, vleermuizen en vogels. Op de rupsenpiek van deze groep in het voorjaar worden bv bijna alle zangvogeljongen groot gebracht. Het grote aantal soorten geeft aan dat het nachtvlinderconcept heel succesvol is en daarmee hebben ze zich in de meest bijzondere en buitenissige milieus aangepast zoals het eten van droge stoffen in onze klerenkast. Deze week kwam ik tot mijn verrassing een mot tegen die graag in en om water leeft: het kroosvlindertje. Dat kroosvlindertje hoort bij de familie van de grasmotten. Deze soort wordt ca 2 cm groot en heeft opvallende zwarte vlekken op de achtervleugel die verder veelal wit zijn (foto).
Bijzonder
De waardplant van dit vlindertje is vooral kroos. Maar van andere op het water drijvende planten zoals waterlelie en krabbenscheer zijn de rupsen ook niet vies. Een waardplant is de plant waarop een soort zijn jongen groot brengt. Dat als onderscheid met nectarplant waarvan het volwassen dier zijn energie (nectar) betrekt. Het kroosvlindertje legt zijn eitjes onder water aan die waardplanten. De eitjes komen na een dag of 14 uit en de rupsen leven in het water of in uitgeholde bladstelen aan het wateroppervlak. Als de rupsen ouder worden maken ze een huisje van bladeren of stelen die met lucht gevuld zijn. Zo kunnen ze ook overwinteren of ze overwinteren als pop. De eerste kroosvlindertjes vliegen in maart en de laatste in november.
Waar
Het kroosvlindertje is algemeen in Nederland, waar overal sloten en vijvers met kroos te vinden zijn.