In vochtig gras kun je soms een rommelige witte massa vinden zoals te zien op is op de foto. Het is de moeite waard om je in dit soort schijnbaar onooglijke verschijnsels te verdiepen. Het is namelijk een van de 2000 soorten slijmzwammen genaamd Groot kalkschuim. Slijmzwammen zijn een van de meest onbekende en meest fascinerende levensvormen. Hoewel ze het woord zwam in hun naam hebben zijn het geen schimmels. Het zijn ook geen bacteriën, planten of dieren. Rara wat blijft er dan over?: ze zijn het resultaat van een oeroud experiment uit het begin van het cambrium toen het leven zich begon te ontwikkelen. In dat cambrium kwam als winnend ‘leven’ concept uit de bus dat een cel andere primitieve levensvormen in zich opnam n.l. mitochondriën (de energiefabriekjes in een cel) en de nucleus (kern) voor de voortplanting en de aansturing. De cellen, nucleus en mitochondriën zijn totaal met elkaar vergroeid en kunnen niet meer zonder elkaar en vormen de basis van bijna alle planten, dieren, bacteriën en schimmels. Bij de slijmzwammen is er wat anders aan de hand.
Bijzonder
Slijmzwammen leven als eencellige jagers in de grond of vermolmd hout. Ze kunnen bewegen als amoeben via uitstulpingen. Als het tijd is om sporen te vormen, kruipen er miljoenen bij elkaar en vormen dan een plasmodium. Dat plasmodium bij Groot Kalkschuim kruipt dan omhoog op meestal grasstengels om meer wind te kunnen vangen voor de verspreiding van de sporen. De buitenste exemplaren offeren zich op door de vorming van een soort huid. Die huid bestaat uit 2 lagen. De buitenste is wit en bestaat uit kalkkristallen die een vlies omsluiten. Binnen dat vlies gebeurt is ongelofelijks. De cellen versmelten tot een gigantische cel (dat plasmodium) en de celkernen daarbinnen gedragen zich als zelfstandige organismen die in een complex proces sporen vormen. Als de sporen rijp zijn valt de wand uit elkaar en verwaaien te sporen.
Waar
Grootkalkschuim is een algemene soort in heel Nederland.