Spanningsveld
Ook deze week hadden we weer hulp van een paar bedrijven. Een groep van 25 mensen en een groep van 85 mensen en beide van een bank. Dat is behoorlijk wat om te behappen als vrijwilligersorganisatie. Maar we doen het graag omdat de extra handjes van jonge mensen helpen om een berg aan werk te verzetten en het biedt hoop om een structurele relatie met het bedrijfsleven voor elkaar te krijgen. Alleen na 300 bedrijven in 10 jaar is die hoop geworden dat 1 op de 50 bedrijven, na het enthousiasme van de dag, zelf de daad bij het woord voegt. De rest valt onmiddellijk weer terug in de dagelijkse beslommeringen. Het was wel opvallend dat beide groepen bestonden uit mensen van risicomanagement afdelingen. Bijna alle bankzaken worden tegenwoordig digitaal afgehandeld en het gros van de bankmedewerkers zijn tegenwoordig ICT’er of risicomanager.
Maar wat zij managen zijn (korte termijn) financiële risico’s. Wij zitten vooral in onze maag met de lange termijn ecologische risico’s. En die bestaan er uit dat mondiaal ecologische processen al 40 jaar op hol zijn zoals het klimaat. Maar men lijkt te accepteren dat ze bestaan en gaan verergeren en er wordt vooral met technische middelen geprobeerd om de gevolgen van zo’n klimaatrisico te behappen. Helaas gaat dat niet werken nu de energietransitie de klimaatprocessen niet kan bijhouden. Wat wij willen is voorkomen dat de klimaatcrisis uit de hand loopt door de overmaat aan CO2 uit de dampkring te halen en het respect voor en kennis over ecologische processen voor het voetlicht te brengen. Deze economisch/technische aanpak is net zo contraproductief als de medische wetenschap. Die verdient het meeste geld met het oplappen van ziektes. Maar het is veel beter om te zorgen dat je niet ziek wordt. Maar dat is geen ’business’ model.
Deze week probeerden we dus weer mensen van 2 bankafdelingen kennis over en respect voor de natuur bij te brengen en te laten ervaren. Dat gaat altijd om te ervaren hoe leuk en ‘zen’ het is om in de natuur te werken en om de productiviteit van de natuur te ervaren. Zo hadden we met de ene groep reuzenpompoenen en de eerste 40 kg tomaten geoogst. De andere groep ontdekte dat de oogst van 25 kg pootaardappelen uit 500 kg consumptie aardappelen bestond. Met beide groepen hebben we bloemenzaad verzameld en geschoond. Het maakt altijd veel indruk dat je maar 60 cent krijgt voor een portie bonen maar 200 tot 500 euro voor een kilo bloemenzaad. Met de ene club hebben we 15 kilo zaad geschoond en met de andere 20 kg zaad verzameld ( foto). Die 35 kilo vertegenwoordigt een waarde van ca 10.000 euro. Dat gaan we niet verkopen maar gebruiken om kosten te vermijden bij het inzaaien van 6 ha nieuwe bloemenweides.
De rest van de week
In Teylingen ging het minder. Bij het maandelijkse onderhoud bleek dat de helft van onze bloemenweide vol met bloemen die nog geen zaad hadden gemaakt gemaaid was… nee erger nog geklepeld. Klepelen is het vermalen van de biomassa tot een soort soep waarbij alle voedingsstoffen de bodem in zakken. Dat geeft weer voeding aan distels, brandnetels en bramen, juist de soorten die je niet wil. De bestaande soorten hebben geen zaad kunnen maken. Dus volgend jaar wordt het ook niets meer. Zo is 5.000 euro in een 1 uur in rook opgegaan.
In de Nanningatuin is het bramenseizoen begonnen. Met het droge zonnige weer zijn de bramen op hun best: 5-10 gram per stuk en van vorige week 1 kilo van 30 struiken gingen we deze week naar 25 kg.
Met die bramenoogst op gang komt de net aangeschafte koelcel goed uit om ze langer goed te houden. Deze week hebben we die koelcel in een behuizing met regendicht dak ingebouwd.
Franke van der Laan
Stichting MEERGroen
MeerBomen.Nu
Klimaatburgemeester Haarlemmermeer 2021-2025